خشک و بی حال به نظر میرسند و به قول امروز "با حال " نیستند.
درجامعه امروز من، دروغ و دغل "لعاب باحال بودن" محسوب می شود.
در جامعه امروز من، صداقت و بی شائبه بودن رذیلت محسوب می شود
نه فضیلت..
در ایران امروز، صداقت و صافی دل بلاهت و سفاهت محسوب میشود.
"آنانی که خود طالب دروغ و ریا هستند از تاریکی ناله نکنند
بهتر است خود را بیالایند و پاک کنند تا شمعی روشن کنند...
بی شک حوالی خودشان هم روشن تر خواهد شد...."
" آنانی که ادعای صداقت و درک و فهم هم دارند، تا زمانی که بر این
تاریکی دامن می زنند ، از تاریکی ناله نکنند و برای مظلومیت خدا ناله سر ندهند.
چرا خود داعیه دار دروغ و ....در این تاریکی اند.
اگر هنری دارند خود نیز شمعی روشن کنند و به جای ناله بر مظلومیت خدا
خود نیزه ای بر مظلومان روی زمین نزنند وآنان را به سخره نگیرندو
دانسته در این تاریکی خنجر نزنند."
"نه خدا نیازی به ریای این داعیه داران دارد و نه مظلومان و ضربه خوردگان نیازی به توجه و دفاعیات آنها...."