میلاد امام هادی (علیه السلام)

نام مباركش، علی؛ كينهاش ابوالحسن و القابش، نجیب، مرتضي، هادي، نقي و... ميباشد.

امام هادي (ع) در محلّی بنام «صريا» در نزديكي شهر مدينه در نيمه ماه ذيحجه سال 212 هجری قمری به دنيا آمد. نام پدر بزرگوارش حضرت امام جواد (ع) و نام مادرش «سمانه» می باشد. [1]

پيشوايان معصوم (ع) انسانهاي كامل و برگزيدهاي هستند كه به عنوان الگوهاي رفتاري براي هدايت جامعه بشري از سوي خداوند تعيين شده اند. پيشواي دهم (ع) شیعیان نيز يكي از پيشتازان دانش و تقوا و كمال بود. آن حضرت پيوسته تحت نظر حكومتهاي جور بود و تلاش آنها اين بود كه آن حضرت با پايگاههاي مردمي و افراد جامعه، تماس نداشته باشند.

امام هادي (ع) در اول ذيالحجه سال 220 هجري قمري پس از شهادت پدر بزرگوارش عهدهدار مقام امامت شد. سن شريف آن حضرت در هنگام امامت هشت سال بود و مدت امامتش 33 سال ادامه داشت که حدود سيزده سال مدت امامتشان در مدينه و بيست سال آخر را در سامراء سپری کردند.

مدت امامتش با خلفائی چون معتصم، واثق، متوكّل، منتصر، مستعين و معتزّ سپري شد.[2] از ميان خلفاي عباسي، متوكّل از همه بيشتر با امام هادي (ع) معاصر بود. وی نسبت به بنيهاشم بدرفتاري و خشنونت بسيار روا ميداشت. متوكل نسبت به علي (ع) و خاندان مطهرش كينه و عداوت عجيبي داشت. بر اساس همين رفتار خشونت بار متوكّل به خاندان اهل بيت (علیهم السلام)، حضرت هادي (ع) بويژه در زمان متوكل فعاليتهاي خود را به صورت سرّي انجام ميداد.